DE KWEEKELING VOOR DE ZEEVAART.

THE NAVAL CADET.

Al had ook, na de roemrijke dagen van Willem den III, ons vaderland zich niet weten te handhaven in den rang, welken het onder de natiën van Europa bekleedde: al had het, bij zwakheid van bestuur, bij overvloed en weelde, de kracht, die naar buiten werkt, verloren: al voerden zijn legers in het veld, zijn gezanten aan de hoven, zijn vloten op den Oceaan niet meer dien toon van overwicht en gezag, waar vroeger koningen naar luisterden: toch toonde nog somtijds het door overdaad verslapte, door gebrek aan oefening versletene lichaam enkele oogenblikken, waarin de oude veerkracht scheen te herleven: flikkeringen, welke aan den glans van een schitterend verleden deden herdenken: phosphorische schokken, die nog voor een tijd lang de ontbinding tegengingen, schoon zij die niet wisten te voorkomen.

Even though, after the glorious days of William III, our fatherland had failed to maintain itself in the rank it had occupied among the nations of Europe; even though, through weakness of government, through abundance and luxury, it had lost the power that projects outward; even though its armies in the field, its envoys at the courts, and its fleets on the ocean no longer maintained that tone of supremacy and authority to which kings had formerly listened: nevertheless, at times, the body—enervated by excess and worn out by lack of exercise—still displayed moments in which the old resilience seemed to revive: gleams that recalled the splendor of a brilliant past; phosphoric shocks that still resisted decay for a time, though they could not prevent it.

Niet een echter van die verschijningen, welke getuigden, dat het levensbeginsel nog niet was uitgedoofd, deed, toen zij plaats vond, een treffender uitwerking dan de zeeslag bij de Doggersbank: een wapenfeit, door beide partijen met den, aan elk betwistbaren, naam van overwinning bestempeld, en dat, ofschoon het, als zoodanig, niet slechts geen beslissend voordeel, maar een materieel verlies met zich bracht, echter niet geheel zonder uitkomsten bleef.

Yet not one of those occurrences, which testified that the spark of life was not yet extinguished, produced a more striking effect when it took place than the naval battle of the Dogger Bank: a feat of arms stamped by both parties with the title of victory—a title open to challenge on both sides—and which, although as such it brought not only no decisive advantage but a material loss, was nevertheless not entirely without results.

In de eerste plaats deed het zien, dat de naneven der Trompen en De Ruiters nog niet van hun voorgangers waren ontaard; en, dat, zoo onze zeemacht niet meer zoo geducht was als voorheen, de schuld daarvan althans niet bij het zeevolk moest gezocht worden.

In the first place, it showed that the descendants of the Tromps and De Ruyters had not yet degenerated from their predecessors; and that, if our naval power was no longer as formidable as before, the fault at least was not to be found with the seafaring men.

In de tweede plaats streelde het de eigenliefde der bevolking, welke in dit luisterrijk voorval den dageraad van een nieuw tijdperk, en niet het avondrood zag van een tijdperk dat eindigde: het wekte den nationalen trots uit zijn sluimering op, opende een blij verschiet voor velen, en deed aan de ouderen van dagen met meer gelatenheid het hoofd ter ruste leggen.

In the second place, it flattered the self-esteem of the population, who saw in this glorious event the dawn of a new era, and not the sunset of an era that was ending: it awakened national pride from its slumber, opened a bright prospect for many, and allowed the elderly to lay their heads to rest with greater resignation.

Ten derde schonk het gelegenheid tot het aanrechten van prachtige maaltijden en blijde volksfeesten: tot het uitdeelen van eeredegens en medailles: tot het vervaardigen van fraaie vuurwerken en slechte verzen.

Thirdly, it provided an opportunity for hosting splendid banquets and joyful public celebrations: for distributing swords of honor and medals: for making fine fireworks and bad verses.

Eindelijk, en dit was van al die resultaten het beste en duurzaamste: het gaf aanleiding tot het stichten van de Kweekschool voor de Zeevaart.

Finally, and this was the best and most lasting of all those results: it gave rise to the founding of the Training School for Navigation.

In 1785 te Amsterdam opgericht uit het voordeelig saldo der tot aanmoediging van 's Lands zeedienst bijeengebrachte gelden, weldra beroemd en bloeiend en aan haar doel voortreffelijk beantwoordend, zag, tijdens de Fransche overheersching, en nauwelijks drie maanden na de viering van haar vijf-en-twintig-jarig bestaan, de Kweekschool haar vernietiging te gemoet: ja slechts de vaderlandsche trouw en het verstandig dralen van hen, die door hun betrekkingen in deze gebeurtenis gemoeid werden, hadden de wegvoering van haar fondsen naar Frankrijk verhinderd, toen de omwenteling van 1813 haar in het aanzijn behield.

Founded in Amsterdam in 1785 from the surplus of funds collected to encourage the country's naval service, soon famous and flourishing, and answering its purpose admirably, the Training School faced its destruction during the French occupation, scarcely three months after celebrating its twenty-fifth anniversary; indeed, only the patriotic loyalty and prudent delay of those who were involved in this event through their positions prevented the removal of its funds to France, until the revolution of 1813 preserved its existence.

Gewis, het was een schoone dag, en die na acht en twintig jaren nog levendig als de dag van gisteren voor mijn geheugen staat, die dag van 28 Februari 1814, waarop dat feest van herstel werd gevierd; die dag, waarop de man, aan wien de Kweekschool bijna alles verschuldigd was, de groote, de beroemde, de beminnelijke Van Swinden voor een luisterrijke schaar het woord voerde: waarop de Nederlandsche vlag het scheepje op het binnenplein weder versierde: waarop één gevoel van herademing en vreugd en dankbaarheid allen vereenigde.

Truly, it was a beautiful day, and one that after twenty-eight years still stands as vivid as yesterday in my memory, that day of February 28, 1814, on which that festival of restoration was celebrated; that day on which the man to whom the Training School owed almost everything, the great, the famous, the amiable Van Swinden, addressed a brilliant assembly: on which the Dutch flag once again adorned the little ship in the courtyard: on which a single feeling of relief, joy, and gratitude united everyone.

Aan het uiteinde van den Buitenkant, met het uitzicht op de Landswerf en het Oosterdok, verheft zich de gevel van het gebouw, waarin voortdurend ruim honderdvijftig knapen tot de zeevaart worden opgeleid.

At the end of the Buitenkant, overlooking the National Dockyard and the Oosterdok, rises the facade of the building in which more than a hundred and fifty boys are continually being trained for navigation.

Maar niet allen zijn tevens in het gesticht aanwezig: een derde heeft reeds de theorie met de praktijk verwisselt en oefent zich op de verre baren in die stuurmanskunst, welke hun eens een bestaanmiddel moet opleveren.

But not all are present in the institution at the same time: a third have already exchanged theory for practice and are exercising themselves on the distant waves in that art of seamanship which must one day provide them with a livelihood.

Doch, hoe verwijderd ook, zij zijn de zorg, de aandacht van het Bestuur der inrichting niet ontgaan; want zij zijn slechts afgereisd om terug te keeren, om zich weder onder de schooltucht te begeven, om verdere opleiding te erlangen: en het is slechts na de tweede reis volbracht, of een achttienjarigen ouderdom bereikt te hebben, dat de onmiddellijke zorg, maar niet de voortdurende belangstelling van dat Bestuur hun ontgaat.

Yet, however distant they may be, they have not escaped the care and attention of the institution's Board; for they have only departed to return, to place themselves once more under school discipline, and to receive further training: and it is only after completing the second voyage, or having reached eighteen years of age, that they leave the immediate care—though not the ongoing interest—of that Board.

De Kweekeling, wel gekleed, wel gevoed, in gezonde en nuttige lichaamsbewegingen geoefend, in al wat hem dienstig kan zijn onderwezen, niet geplaagd met onnoodig onderwijs, geniet een gelukkig lot: één voorrecht vooral heeft hij boven zijn tijdgenooten, en dit stelt hij zeer op prijs.

The cadet, well clothed, well fed, exercised in healthy and useful physical activities, taught in everything that can be of service to him, and not plagued with unnecessary instruction, enjoys a happy lot: he possesses one privilege above all over his contemporaries, and he values this very highly.

Hun vooruitzicht, immers van de zoodanigen als een wetenschappelijke opleiding genieten, is onbestemd en onzeker: zij weten niet, of jaren van arbeid en geduld hen ooit aan den kost zullen helpen: of zij zich niet, na lang zwoegens, met een sobere hulppredikersplaats, een onderwijzerspostje aan een instituut, een praktijk, die geen brood geeft, of een mager ambtje, waarbij al het geleerde niets baat, zullen moeten vergenoegen.

Their prospect—that is, of those who enjoy an academic education—is vague and uncertain: they do not know whether years of labor and patience will ever earn them a living; whether they will not have to content themselves, after long toil, with a frugal assistant preacher's post, a minor teaching position at an academy, a practice that yields no bread, or a meager office job where all they have learned is of no avail.

Niet zóó de Kweekeling: hij weet, dat, als hij zijn driejarigen cursus behoorlijk heeft doorloopen, hij dadelijk met nut voor zich zelven en voor anderen, zal kunnen werkzaam zijn.

Not so the cadet: he knows that, once he has properly completed his three-year course, he will immediately be able to work with profit to himself and to others.

Wel paait de toekomst hem met geene hersenschimmen, welke de wezenlijkheid zoo treurig teleur stelt: wel acht hij (daar, sedert de instelling van het Instituut te Medemblik, de Kweekschool uitsluitend tot de koopvaardij opleidt) zich niet langer geroepen om een De Ruiter te worden: maar een stuurmans-, een schippersplaats, 't zij aan boord van een Koopvaarder, 't zij in dienst der Koloniale Marine, 't zij in die der Indische reederijen, een eerlijk bestaan in één woord, dat mag hij toch zonder te hooggespannen verbeelding als een bereikbaar doel beschouwen.

It is true that the future does not coax him with chimeras that reality so sadly disappoints; it is true that he no longer considers himself called to become a De Ruyter (since, since the establishment of the Institute at Medemblik, the Training School trains exclusively for the merchant navy): but a mate's or a captain's position, whether aboard a merchant vessel, in the service of the Colonial Navy, or in that of the East India shipping companies—an honest livelihood, in a word—that he may nevertheless, without overly high-flown imagination, regard as an attainable goal.

Vrijwillig (want dit is een voorwaarde zijner plaatsing), de Zeevaart tot zijn bedrijf gekozen hebbende, is hij reeds zeeman op de school: hij draagt het zeemanspak, eet als zeeman aan den bak, slaapt als zeeman in de hangmat, klimt als zeeman in het want, leert als zeeman zeilen aanslaan en reven, het schip op- en onttakelen, het touwwerk kennen, behandelen, splitsen, knoopen, in één woord, hij mist van het zeeleven alleen de zee zelve en haar gevaren.

Having voluntarily (for this is a condition of his admission) chosen seafaring as his trade, he is already a sailor at school: he wears sailor's clothes, eats like a sailor at the mess, sleeps like a sailor in a hammock, climbs like a sailor into the rigging, learns like a sailor to bend and reef sails, to rig and unrig the ship, to know, handle, splice, and knot the cordage—in a word, he lacks of sea life only the sea itself and its dangers.

En is hij eenmaal aan boord, dan zal hij die gevaren niet als onbekende schrikbeelden, maar als de noodwendige volmaking zijner opvoeding beschouwen.

And once he is on board, he will consider those dangers not as unknown phantoms, but as the necessary completion of his education.